Overlijdensgedichtje: ‘Je was een juweel van een moeder’

Achter die prachtige regenboog
Ligt het Beloofde Land
Opa is daar nu heengegaan
God nam hem bij de hand
En al doet ons dat zo'n pijn
We weten, daar is 't goed
Opa gaat een nieuwe toekomst tegemoet

Als het met de zomer is gedaan
en de herfst breekt voor mij aan
Heer, laat mij dan in vrede gaan
zonder leed en zonder pijn
dan zal het voor mij weer lente zijn

Waarom is het misgegaan?
Waarom kwam er een einde aan je bestaan?
Ik wil je nog zoveel zeggen
Heb je nog zoveel uit te leggen
Maar dat kan niet
Ik heb oneindig veel verdriet
Vergeten doe ik je nooit
En wees gerust:
We zien elkaar weer.... ooit

De lucht is vol
grijze regenwolken
het is triest om ons heen
alles huilt

We zijn nog even
bij elkaar
voor het laatst
heel bizar maar ook
heel logisch

We gaan op weg
de grijze wolken zijn verdwenen
alles glimlacht voorzichtig
om ons heen

Water, gras,
bomen
om ons heen is alles
natuur
het wijst ons de weg

Jij wordt bevrijd
en wij
wij voelen ons bevrijd
tegelijkertijd

Nog heel even
samen
wel tranen, geen verdriet
bloemen om ons heen
en bloemen in onze handen

We gaan weer
terug
de zon breekt door
alles lacht
het is goed

— Ingrid van Winsen