Overlijdensgedichtje: ‘Het voelt alsof het gisteren was’

Als mijn tijd gekomen is
ik afscheid neem van het leven
merken jullie, in al je eenzaamheid
dat ik onzichtbaar bij jullie ben gebleven

Waarom ben je nu niet meer in mijn leven
ik had jou nog zoveel willen geven
nu kan ik alleen nog maar dromen
over de dingen die nog hadden kunnen komen
Ik hoor in gedachten nog jouw stem
de stem waar ik zoveel van hield
ik had nog zoveel willen zeggen
zoveel aan jou uit willen leggen
Je zal er nooit meer zijn voor mij
en ja... dat doet zo'n pijn
ik mis je stem, ik mis je lach
nooit zal ik vergeten
hoe lief jij voor mij was

— Ria Schut-Diks

Je weet dat het leven niet eeuwig duurt
Dat je op een gegeven moment geen roer meer
hebt dat je stuurt
Maar wat doet het pijn als het zover is
Dan weet je pas wat missen is!

— ingezonden door Dorothé Janssen

Eerst verdriet, toen gemis
Nu vertellen we blij
dat ........ geboren is

— Ina Sipkes de Smit