Overlijdensgedicht: ‘Alles ontnomen’

De strijd is gestreden
jouw pijn is voorbij
Ik probeerde te helpen
maar stond er zo machteloos bij
Je vechtlust was enorm
je werd alleen zo moe
Onze liefde is voor eeuwig
in mijn hart neem ik je overal mee naartoe

Als ik ooit dood zal zijn
en jij mij missen zou
zomaar op een regendag
luister dan naar het lied van de regen
bij het fluiten van de wind
volmaakte harmonie en tijdloos bovenal
sluit je ogen dan
en weet dat ik bij je ben

Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land

— Leen Rausch

Nog niet geboren
of jij moest alweer gaan
We mochten je niet horen
weet jij van ons bestaan?
Ontroostbaar van verdriet
vergeten doen we je niet