Overlijdensgedicht: ‘Alles ontnomen’
Alles ontnomen
zelfs mijn dromen
waar ik mij blind op staarde
kostte mij mijn eigenwaarde
en een eigen plekje op deze aarde
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Kinderen zijn het licht in je leven
Wouter is ons als stralende ster gegeven
Edward leeft voort in de maneschijn
Daan mocht helaas niet ons zonnetje zijn
Ondanks onze hoop op een wonder
ging ons zonnetje veel te snel weer onder
Daan, het is voor ons een kleine troost, lieve
vent
te weten dat je nu bij je broertje Edward bent
— Claudia C.M. Rodenburg Folkerts
Marc, je bent er altijd
's morgens bij het opstaan
's avonds bij het slapen gaan
bij iedere gebeurtenis
't zij feest of rouw
ik mis je in dit leven zonder jou
— ingezonden door Monique
Met........ in ons hart
melden we dankbaar en blij
we hebben er een lief kindje bij
— Ina Sipkes de Smit
De ene mens leeft maar een jaar of zeven
de ander honderd en geen centje pijn
Soms als ik nadenk over het leven
denk ik, wat kan het toch oneerlijk zijn