Overlijdensgedichtje: ‘De angst voor de dood is’

Schat, op mijn kastje
vlak naast mijn bed
tussen de bloemen
staat jouw portret
Voor ik ga slapen
zeg ik nog heel zacht:
"liefste, tot morgen,
een goede nacht!"

Herfst
Het laatste blad viel van de tak
Er zal geen nieuw meer groeien
De tak sterft af, net als het blad
En nimmer zal hij meer bloeien

Je voer altijd je eigen koers
Vele zeeën getrotseerd
De laatste was niet te overwinnen
Je bent nu veilig afgemeerd

Dag lief zonnetje
je verdween achter de wolken
Dag lief zonnetje
je bent nu een ster

— ingezonden door Corina