Overlijdensgedichtje: ‘Iedere grote liefde’

Als een vogel in de wind
ben je je eigen weg gegaan
Als een vogel op het nest
heb je je gezin beschermd
Als een vogel die zaad morst
zo liet je iedereen meedelen
Als een jonge vogel
zo breekbaar was je
Je was geen vogel in een kooi
zo hield je van het leven
Als een vogel in de wind
ben je van ons weggevlogen

Hij die ik liefheb
Hij is ziek
Is stervensziek
En ik, die hem steun
En waarop hij leunt
Ik ben levensziek
Wat heeft het leven nog voor zin
Wanneer de man die ik bemin
Het leven laat
En mij in leegte achterlaat
En als hij huilt, in grootste nood
Dan weet ik, met hem ga ik dood
Ik leef dan niet meer
Bestaan doe ik wel
Zodat ik de kleintjes van opa vertel
Mijn man die ik liefheb
Hij is er straks niet meer
Mijn God in de hemel, alles doet zeer!

— An Royackers Duckers

Bezige handen en een sterke wil
vielen na een bewogen leven stil

De natuur is nog steeds onvoorspelbaar
Het neemt en geeft wanneer ze wil
Dat hebben wij opnieuw ondervonden
Bij de geboorte van onze prachtzoon
In gedachten zijn wij een gezin van vier