Overlijdensgedichtje: ‘Het doet pijn iemand verliezen’

Te zijn bij wie er niet meer zijn
heel diep in je gedachten
en niet met woorden lang en luid
kan af en toe een stille pijn verzachten
er gaat een wonderlijke rust vanuit

Het is gebeurd
Het is gedaan
Het afscheid is genomen
Ik zal je laten gaan

Einmal in deinem Leben
kommt leis' der Tod zu dir
und klopft, nur dir vernehmbar
an deines Herzens Tür
Du kannst ihm nicht entrinnen
fliehst du auch noch so weit
er wird dich immer finden
zu deiner Zeit

Waarom hebt U zo lang gewacht
voordat Uw kind bij U mocht komen?
Waarom die lange, lange nacht
van pijn en van benauwde dromen?

Hebt U geen deernis met de mens
die elke dag zijn kracht voelt mind'ren?
Waarom is d'allerlaatste grens
zo ver voor Uw doodzwakker kind'ren?

Mijn vragen stoten op een muur
van het "waarom" van al dit lijden
maar 'k wil U danken voor het uur
dat U mijn vader wou bevrijden

— Nel Benschop