Overlijdensgedicht: ‘Opeens was je verdwenen’
Opeens was je verdwenen
We konden er niets aan doen
We hebben niet eens afscheid kunnen nemen
Niet eens een kleine zoen
De leegte die je
hebt achtergelaten
Zit nu in ons hart verstopt
En de lege gaten
Zijn met verdriet volgepropt
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Voor ik mijn ogen heb gesloten
heb ik van een avontuurlijk leven genoten
Veel heb ik gezien, veel mocht ik beleven
ik heb de berg beklommen die jullie nog moeten gaan
Huil daarom niet vrienden
ik ben nu voor het laatst op reis gegaan
Mijn tranen vallen op
je koude handen
wanneer ik naar je kijk
Telkens denk ik aan die handen
nooit meer... binnen handbereik
— Ria Schut-Diks
Waarom zijn er zoveel vragen?
Waarom ik?
Waarom jij?
Waarom mijn ouders?
Waarom zijn er zoveel vragen
die niet te begrijpen zijn?
Een dierbare dode
met bloemen gedenken
is aan de levende
vriendschap schenken
— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens