Overlijdensgedicht: ‘Een sterretje aan de hemel is verlicht’

Achter je ligt een leven van werken en plicht
en juist dat bepaalde in alles jouw gezicht
Flink was jij je hele leven
moedig ben je tot het einde gebleven
Flink wil je nu dat wij zullen zijn
maar afscheid nemen doet ons zo'n pijn

Wanneer we 's avonds slapen gaan
wacht ons het sterrenland
de hemelpoort gaat open
en alle kinderen lopen
langs manestralen naar de ster
die is dan niet meer ver

Daphne

Hoe werd naar je komst uitgekeken
Wat was iedereen trots...wilde je verwennen
Nu is echter gebleken
Dat we je niet écht hebben mogen leren kennen

Geen 4 maanden heb je
ons met je aanwezigheid mogen verblijden
Een hel voor een ieder die zo dichtbij staat
Nu zijn we je afscheid aan het voorbereiden
Geen pil...... geen helende hand heeft gebaat

Geen woord heb je tot ons kunnen richten
Je blik en glimlach alleen waren al voldoende
Om onze zielen te verlichten
In alle droefheid zien we toch hetgeen ons
verzoende

De liefde voor al het leven
De liefde het leven te laten
En dan weer heel even
Relativeren..... afzien van resultaten

In onze harten je naam gegrift
Zullen je bestaan nooit ontkennen
Herinneren, je geboorte als gift
Aan jouw afscheid wellicht nooit wennen

Papa en Mama, Opa's en Oma's... ieder die je
lief heeft zit hier
En jij... omsloten door onze liefde... ligt daar
Eigenlijk heel eenzaam en alleen... ik krijg het
moeilijk op papier
Wij moeten door... maar jij bent al klaar

— Béla

Vandaag is een wens in vervulling gegaan
blijdschap beheerst nu weer ons leven
want een zoon en broertje is ons gegeven
en hij keek ons wel met beide oogjes aan