Overlijdensgedichtje: ‘In een leven vol inhoud’

Einmal in deinem Leben
kommt leis' der Tod zu dir
und klopft, nur dir vernehmbar
an deines Herzens Tür
Du kannst ihm nicht entrinnen
fliehst du auch noch so weit
er wird dich immer finden
zu deiner Zeit

Klokslag twaalf, weer een nieuwjaar
Een toast, een kus, de beste wensen
Naar buiten, vuurwerk kijken
Het liefst doen we dat met elkaar

Maar soms loopt het uit de hand
paniek, chaos, mijn God er is brand
Plezier veranderd in een drama
er heerst verslagenheid in ons land

Vreugde werd verdriet
Voorspoed werd rampzalig
Een sterretje een brand
In de kerk klinkt een afscheidslied

— Coby Kroone

Mijn moeder is een foto aan de wand
Zo kijkt ze mij al jaren ernstig aan
En vaak blijf ik daar even stil bij staan
En neem haar beeltenis voorzichtig in mijn
hand

Ik ken haar niet, heb haar ook nooit gekend
Zij heeft mij gedragen en uit haar ben ik
geboren
Maar voor ik het besefte heb ik haar weer
verloren
En dat is een gemis dat levenslang niet went

Mijn kinderen
wiegde zij niet in haar armen
En ik heb nooit geweten of ze voor mij liedjes
zong
En in mijn ogen blijft ze eeuwig jong
Had ik maar een herinnering waar ik me aan
warmen kon.....

— ingezonden door Mieke van Mierlo

Met liefde ontvangen
Met verdriet weer afgestaan...