Overlijdensgedichtje: ‘Onze wegen scheiden zich nu even’

Je wordt alleen geboren
en alleen ga je heen
Zodra je dit begrijpen gaat
sta je wel alleen
Dan heb je al wat meegemaakt
en sta je aan de kant
Zodra je dit begrijpen gaat
is je kaars haast opgebrand

Welkom lieve kind
door ons nu al zo bemind
samen met Max krijg je het vast en zeker fijn
maar Lex zal er in ons hart altijd bij zijn

— ingezonden door Yvonne

Wij zijn allemaal kinderen van ouders
maar plotseling ben je iemands kind niet meer
Geen grote brede schouders
waar vinden we de inhoud van het leven weer?
Dan denk je, we moeten het redden
we hebben een gezin en we hebben elkaar
Doodgaan hoort bij het leven
en dat is maar al te waar

Zo heeft elk pad zijn eigen einde
en erg prettig is dat niet
maar als je pad zo slecht wordt
blijf je gewoon niet overeind
Voor hem is het nu rusten
voor ons is het verdriet
maar al heeft hij ons verlaten
hij laat ons nooit alleen
wat wij in hem bezaten
is altijd om ons heen