Overlijdensgedicht: ‘Klokslag twaalf, weer een nieuwjaar’
Klokslag twaalf, weer een nieuwjaar
Een toast, een kus, de beste wensen
Naar buiten, vuurwerk kijken
Het liefst doen we dat met elkaar
Maar soms loopt het uit de hand
paniek, chaos, mijn God er is brand
Plezier veranderd in een drama
er heerst verslagenheid in ons land
Vreugde werd verdriet
Voorspoed werd rampzalig
Een sterretje een brand
In de kerk klinkt een afscheidslied
— Coby Kroone
Meer overlijden & rouw gedichten
Als je ouder wordt
Als je ouder wordt en niet meer weet waar je
bent
Als je mensen ziet maar ze niet meer herkent
Je niet meer bewust bent van liefde en pijn
Dan zal de eeuwige rust een verlossing zijn
Vrije vogel, vlieg maar heen
Vrije vogel, vlieg maar heen
naar je toekomst zonder pijn
Laat maar los je aardse banden
je zult in Gods handen veilig zijn
Zoals hij leefde
Zoals hij leefde
is hij heengegaan
eenvoudig en tevreden...
Zonlicht nodig voor het leven
Zonlicht
nodig voor het leven
was niet genoeg
voor jou....
rouw....
— Tilly Hendriks