Overlijdensgedicht: βMijn voeten gaan vertragen Heerβ
Mijn voeten gaan vertragen Heer
Ik ben zo moe
Zij zullen enkel dragen Heer
Mij naar U toe
Ik vraag geen aardse schatten meer
Ik dorst naar U
Dit hart zal nimmer rusten Heer
Eer ik rust bij U
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als je deze wereld achter laat
weten wij niet welke weg je gaat
Is dat naar het wijde zwerk in 't heelal
ach... wie weet wat 't worden zal
Misschien is er wel een hemels wegenplan
maar wat weten wij aardse mensen daar nu
van
Maar onze Schepper in het Paradijs
vangt je zeker op na deze lange reis
Ook wij komen eens zo ver
maar waar gaan we heen, naar welke ster?
Dat blijft het eeuwig raadsel van ons bestaan
tot 't ook voor ons tijd is om te gaan
Een leven is een zijden draad
Een ieder weet dat ooit het draadje
breken gaat
Light one candle, take my hand
Move closer to each other
All who want to smile again
In this blessed time of year
With your sorrow and tears
Come together to remember
And to light one candle
The light is for
strenght to face
The pain welled up inside
The light reminds us of shattered dreams
Not to be denied
The light is for courage to becon
Others to our side
For every tear we've cried....
We light one candle
We all know the
reason
That we value so this flame
It's a commitment to each other
To remember every name
And a promise made
That in our hearts forever they'll remain
Out of love we came
To light one candle
Pijn is jou niet meer horen praten
Pijn is jou nooit meer horen lachen
Jou missen is onze grootste pijn
Jou vergeten kunnen wij niet
Wij leven dan ook met stil verdriet