Overlijdensgedicht: ‘Moeder, omdat jij’

Het pad dat je gaat
Is het pad dat je kiest
De dag dat je aarzelt
Is de dag dat je verliest

Afscheid
is als sterven
met een gevoel
van machteloosheid
Machteloosheid
laat me sterven
met het afscheid
van een gevoel
Met gevoel
neem ik afscheid
te sterven
uit machteloosheid

— Veronica Peet

Afscheid nemen is met dankbare handen
meedragen al wat herinnering waard is

Al voor je geboorte was je dood
nog veilig geborgen in je moeders schoot
Bijna de volle tijd had je volbracht
maar tevergeefs hebben we op je gewacht
We hadden zoveel voor met je prille leven
en je nog zoveel liefde willen geven
Het mocht niet zo zijn, waarom zullen we nooit
weten
we kende je nog niet, maar zullen je nooit
vergeten
Eerst bracht je geluk, nu een vreselijke pijn
maar we houden van je en je zult altijd in onze
gedachten zijn