Overlijdensgedicht: ‘Maar niemand weet’

Als een bloem zo is het leven
't begin is teer en klein
De een die bloeit uitbundig
de ander geurt heel fijn
Sommige bloemen blijven lang
weer anderen blijven even
Vraag niet bij welke bloem je hoort
dat is 't geheim van het leven

Onze opa was een opa als geen ander
Altijd stond hij voor je klaar
Gezellig kletsen over van alles en nog wat
Iedereen was graag daar
Een betere opa konden we ons niet wensen
Nu is er een groot verdriet, een groot gemis
Maar hij weet gelukkig ook dat hij
Voor altijd in onze gedachten is

Ik heb gebeden om een wonder
wel zoveel duizend maal
Het menselijk hopen ging ten onder
en Gods wil staat centraal

Dag lieveling, ga heen in vrede
jij was bereid te gaan
Hij die troost zal bij ons wezen
en naast ons blijven staan

Papa, jij was zo mooi als de zon
Ik dacht dat je nooit sterven kon
Waarom was je zo moe?
Kom ik ooit nog naar je toe?
We vinden je zo lief
Daarom deze brief
Het kwam zo onverwacht
Papa, je had zoveel kracht

— Tom van Thienen