Overlijdensgedicht kind: ‘Je was zo mooi’

Zo kostbaar
is het ongeboren kind
Als een schat
koester je het jonge leven
Ontroostbaar ben je
als het niet van de dood wint
Je had het zo graag alles willen geven

In liefde verwekt tot een mensje, heel klein
Meer dan welkom was jij in ons leven
Na alle vreugde overheerst nu de pijn
Wij hebben jou aan God moeten geven

Maar jouw lichtje zal voor ons blijven schijnen
Niet alleen in deze tijd van verdriet
Het zal nooit verdwijnen
Vergeten kunnen en willen wij jou niet

Dag klein ventje van 0 jaar
voor dit waren wij lang niet klaar
Jij moest leven
knuffels geven
en nu ben jij niet meer daar
Jij moest spelen
leren delen
en nog meer van het leven leven
Dag ventje klein
nee, geen zonneschijn
maar regen op ons gezicht
zijn de tranen van dit gedicht
Een reisje in een luchtballon
dag lieve Mitchel, tot achter de zon

Nog nooit waren einde en begin
Voor ons zo met elkaar verweven
Intens gemis en stralend nieuw
Beide met liefde omgeven