Overlijdensgedicht: ‘Het is zo ver’

Verwondering om wie je was
om wat je zei en deed
was ondertoon van alles
wat van jou verteld werd

't Drong door in
stem en ogen en gebaar
in klank en kleur
in lach en traan
van ieder die zo van je hield
en nu zonder je moet verdergaan

— ingezonden door San Nevelsteen

Pappie vertel eens....
toen ik werd geboren
kon ik als jij praten
jouw stem toen al horen
Pappie vertel eens....
toen ik ging lopen
ging jij toen gelijk nieuwe
schoentjes voor mij kopen
En pappie vertel eens....
was ik vroeger altijd
jouw kleine lieve meid
Pappie vertel eens.....
ik ben nu volwassen
ik heb zo'n verdriet
pappie ik heb je zo nodig
maar nu ben je er niet

— ingezonden door Suus

Het leven is een optelsom
van goed en kwaad
van lief en leed
Zij samen bepalen de waarde
van dat wat leven heet

Weet je wel kleine meid
wat je met me hebt gedaan
in die veel te korte tijd
van jouw aardse bestaan?

Jij hebt mij meer mens gemaakt
ik sta nu dieper in het leven
je hebt me in mijn hart geraakt
je hebt me zoveel moois gegeven!

Sinds het afscheid besef ik pas
dat ondanks de grote pijn
ik dankbaar ben dat jij er was
en dat ik jouw mama mocht zijn!

— Linda van Leeuwen, ter nagedachtenis aan Robyn