Overlijdensgedicht: โHet is zo verโ
Het is zo ver
Ik ga op reis
Weg, ver weg
Onbekend waarheen
Degene die ik liefheb verlaat ik
Om degene die ik liefhad terug te vinden
Meer overlijdensgedichten
Daar ruist langs de wolken
Daar ruist langs de wolken een lieflijke naam
die hemel en aarde verenigt tezaam
Geen naam is zoeter en beter voor 't hart
Hij balsemt de wonden en heelt alle smart
En leven is eeuwig
En leven is eeuwig
En liefde is onsterfelijk
En de dood is alleen maar een horizon
En de horizon is niets anders
Dan de grens van ons blikveld
Uit het diepste van mijn hart
Uit het diepste van mijn hart
Er werd mij iets moois gestolen
ik ben iets kostbaars kwijt
een kind
In mij gedragen
van niets tot iets
is nu tot stof herleid
Gekoesterd heb ik hem
ik heb hem zien opgroeien
volwassen zien worden
met vallen en opstaan
tot hij brutaal van de weg werd gemaaid
op die verdomde vrijdag
aan de arcadenlaan
Gehoopt heb ik nog
geroepen, gekrijst en gebeden
acht maanden lang
Op mijn vijftigste heb ik hem
naar zijn laatste rustplaats gereden
De leegte die hij achterlaat
is groter dan de zee
die ik kan vullen met mijn tranen
Er rest mij nog een steen
met zijn naam
een bloem om te begieten
een lange weg te gaan
— ter nagedachtenis aan Tom
Als een vlinder naar het licht
Als een vlinder naar het licht ben je ons vooruit
gevlogen
Onbereikbaar ver en toch zo heel nabij
Om voor eeuwig in Zijn huis te wonen
waar geen pijn of verdriet meer zal zijn
en waar God de tranen zal wissen van je ogen
Dag ons lieve kleine meisje
wij zijn nu hier om voor het laatst afscheid van
jou te nemen
Maar weet lieverd, dat jij voor altijd een
plekje hebt in ons hart
We laten je gaan maar zullen jou
in onze herinneringen koesteren
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht