Overlijdensgedicht: ‘Herinneringen aan jou en mij’
Herinneringen aan jou en mij
de dingen waar we om lachten
De dingen die je zei
vloeien door mijn gedachten
Herinneringen aan jou en mij
zo lang geleden
en toch weer zo dichtbij
Die herinneringen
zullen altijd blijven bestaan
Hoever onze wegen
ook uit elkaar zullen gaan
Maar hopelijk komen die wegen
elkaar eens weer tegen
— Wendy V.
Meer overlijdensgedichten
Heel langzaam gingen wij je verliezen
Heel langzaam gingen wij je verliezen
Slechts wij konden nog voor je kiezen
Je stille blik deed ons vaak zeer
Onze moeder was je al lang niet meer
En nu je echt bent heengegaan
Kunnen wij je alleen maar danken
Voor alles wat je voor ons hebt gedaan
De ene mens leeft maar een jaar of zeven
De ene mens leeft maar een jaar of zeven
de ander honderd en geen centje pijn
Soms als ik nadenk over het leven
denk ik, wat kan het toch oneerlijk zijn
Een jaar, waar is het gebleven
Een jaar, waar is het gebleven
Zonder jou is het zo moeilijk om verder te
leven
Ineens verdween je achter de horizon, uit het
zicht
Lieve Bert, je bent voor altijd in mijn hart, altijd bij me, heel dicht
Zo klein
Zo klein
Zo fijn
Zo volmaakt
Al zo veel harten geraakt
Het echte leven
Is jou niet gegeven
Wij hopen dat jij je plaats vindt
Ga nu maar gauw, mijn sterrenkind
— voor mijn kind Janick, eeuwig de mijne
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht