Overlijdensgedicht: ‘Wat moeder zei dat blijf ik horen’
Wat moeder zei dat blijf ik horen
want zij gaf mij ontzettend veel!
Ik heb mijn moeder niet verloren
zij is en blijft van mij een deel
Zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat
want overal kom ik haar tegen
in wat ik doe of wat ik laat
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Elk afscheid is de geboorte
van een herinnering...
Al maanden staat het huis verlaten
haastig onttakeld en verdaan
de ijsbloemen staan op het raam
in scherpgenerfde varenbladen
schittert onuitgewist uw naam
Ik hou van jullie
maar ik ben zo moe
ik ga naar de sterretjes toe
Handjes groot of klein
Handjes zullen er altijd zijn
Handjes om te graaien
Handjes om te geven
Handjes om te zwaaien
Handjes om te léven