Overlijdensgedichtje: ‘Jij die altijd gaf’

De vlinders zijn gevlogen
Zij zijn weer eindelijk thuis
Ver voorbij de regenbogen
passeerden zij die "sluis"
Die "sluis" tussen de hemel en de aarde
daar zweefden zij samen doorheen
Dat heeft zoveel waarde
zij zijn nooit meer alleen

Zo vrij zijn als een vlinder
vrolijk fladderend in de wind
bewegend zonder enige hinder
en door iedereen bemind

Eig'lijk ben ik wel tevreden
'k Heb me niet zo vaak vergist
Huil dus om geen and're reden
Dan dat je me mist

Als de ster die valt je toewenkt
Ben ik bij je in je hoofd
Elke keer dat je aan mij denkt
Dat heb ik toen beloofd

Mag ik die paar laatste dagen
Daar zijn, waar ook jullie zijn
Samen zal de grens vervagen
Tussen waar en schijn

Laat de kinderen erbij zijn
Echt bij alles wat gebeurt
Dan is het of wij weer wij zijn
En niet zo verscheurd

Kom gerust met alle honden
Schilder bloemen op m'n kist
Deel je tranen en je wonden
Niets wordt uitgewist

Doe alsof 'k er zelf nog bij was
Zeg me wat 'k het liefste hoor
Denk aan hoe je steeds bij mij was
Ga zo met me door

Draag me zelf, al kan het zwaar zijn
Laat me dan ook niet alleen
Doe gewoon, dan zal het waar zijn
Ik blijf om je heen

Ga maar veel en lekker eten
Maak geen heilige van mij
Je hoeft geen dingen te vergeten
'k Blijf er altijd bij

Zing mijn liedjes, denk aan dagen
Dat de zon over ons scheen
Dan is alles te verdragen
Ik blijf om je heen

Eig'lijk ben ik heel tevreden
Als ik alles samenvat
Alles had een echte reden
'k Heb jullie toch gehad
'k Heb jullie toch gehad

— Coot van Doesburgh

Het lijkt niet eerlijk
als iemand ons verlaat
Zeker niet als het
om een dierbaar iemand gaat
Als iemand is overleden
dan doet dat in vele harten pijn
Er is veel verdriet en wij vragen ons af
waarom dit zo moet zijn...