Frans overlijdensgedicht: ‘Le livre de la vie’
Le livre de la vie
est le livre suprème
Mais les pages qu'on li't
ne passent qu'une fois...
On voudrait s'arreter
a la page où l'on aime
mais la page où l'on mourt
est déjà sous nos doigts...
(Het boek van het leven
is het hoogste boek
De gelezen bladzijden
komen maar één keer voor...
Men zou het liefste willen stoppen
bij de bladzijde van de liefde
maar de bladzijde van de dood
is dan al onder onze vinger...)
— Alphonse de la Martine
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Het pad dat je gaat
Is het pad dat je kiest
De dag dat je aarzelt
Is de dag dat je verliest
Zo moedig geweest
en nu teruggekeerd naar de
Bron van Licht en Leven
Ze zeggen: het gaat wel over
Ze zeggen: het slijt wel
Niet teveel achterom kijken
Maar weten zij veel?
Ik wil verdrietig zijn
omdat ik zoveel om je gaf
Ik voel die ondraaglijke pijn
wat is de toekomst zonder jouw lach
Het leven gaat verder, zeggen ze
Denk aan je toekomst, zeggen ze
Niet teveel achterom kijken
Weten zij veel?
Ik wil verdrietig zijn
omdat ik een leegte voel
Die ondraaglijke pijn
een toekomst zonder doel
— Irene
Als ik ga, moet je niet huilen
want echt weg ben ik eigenlijk niet
mijn lichaam is duizend dingen
heb daarom niet zoveel verdriet
ik ben de wind
ik ben de regen
ik ben de zon
het jonge gras
ik ben de sneeuw
en duizend dingen
ik ben weer degene die ik was
En als je wakker wordt, bekijk dan
de bomen en de blauwe lucht
kijk naar de vlinders en de bloemen
en kijk naar de vogels in hun vlucht
Want al die duizend dingen ben ik
sinds ik mijn lichaam achterliet
die duizend dingen zijn mijn leven
dus zie je, echt weg ben ik niet
— ingezonden door Elske