Frans overlijdensgedicht: ‘Le livre de la vie’
Le livre de la vie
est le livre suprème
Mais les pages qu'on li't
ne passent qu'une fois...
On voudrait s'arreter
a la page où l'on aime
mais la page où l'on mourt
est déjà sous nos doigts...
(Het boek van het leven
is het hoogste boek
De gelezen bladzijden
komen maar één keer voor...
Men zou het liefste willen stoppen
bij de bladzijde van de liefde
maar de bladzijde van de dood
is dan al onder onze vinger...)
— Alphonse de la Martine
Meer overlijdensgedichten
Als het lichaam niet meer wil
Als het lichaam niet meer wil
en het leven wordt een lijden
kan men dankbaar zijn
dat God het komt bevrijden
Hij had de schoonheid van de akkers
Hij had de schoonheid van de akkers lief
't land van vruchtbaarheid en ruimte
tot ook zijn dromen kleiner werden
een tuintje, een plaatsje, dieren en wat gerief
maar nu een hemel zonder grenzen
Vrienden van liefde en leven
Vrienden van liefde en leven
ontvangt er mijn laatste groet
hoe graag was ik bij jullie gebleven
maar het is voorbij...
...voorgoed...
Lieve moeder
Lieve moeder
De warmte in je ogen
Het geluk van je lieve lach
De wijsheid van je rimpels
Tekenen van dag tot dag
Alles wat je ons hebt gegeven
Zorg, liefde, wijsheid en kracht
Dragen we ons verdere leven mee, dag en
nacht