Overlijdensgedicht: ‘Afscheid nemen’
Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is
dichtdoen en verpakken
in de goede gedachten
ter herinnering;
is verwijlen bij een brok leven
en stilstaan op de pieken
van pijn en vreugde
Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is
niet te vergeten;
is moeizaam de draden losmaken
loskomen en achterlaten
en niet kunnen vergeten
— ingezonden door San Nevelsteen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je hebt je zoveel mooie dingen voorgenomen
maar dan opeens dan kent 't leven geen pardon
en je ballon blijft ergens hangen in de bomen
terwijl jij denkt dat je op weg bent naar de zon
de zon gaat op
de zon gaat onder
de zon gaat onder
maar ze gaat niet uit
Wij willen je de rust gunnen
al is vol droefheid ons hart
Jouw lijden zien, je niet kunnen helpen
dat was onze grootste smart
— Jeanette Wijnants-Dammer
Er is Eén die jou kent
Kom maar gewoon zoals je bent
Er is Eén die jou ziet
Kom maar gewoon met je verdriet
Er is Eén die jou hoort
Kom maar gewoon, Hij houdt Zijn woord
Al blijven dan de vragen
geen mens weet het waarom
Straks aan het eind der dagen
dan zie we jou weerom