Overlijdensgedichtje: ‘Zo ver, zo ver van mij vandaan’

Zijn ogen kijken ons niet meer aan
zijn arm zwaait ons niet meer uit
hij is nu van ons heengegaan
ook al zien wij hem niet meer
zijn stem horen wij, steeds weer
voor hem nooit meer zorg en pijn
hij blijft in onze gedachten
hij zal voor altijd bij ons zijn

Een jaar alweer voorbij
het was als gisteren zo nabij
de herinnering aan jou die blijft
toch gaat ons leven door
maar wij vragen nog steeds
Waarom.... Waarvoor?

Lieve Jaimy
ik heb je lief
ik heb je lief zeg ik
en ik wijs naar mijn hart
want daar heb ik je lief
ik heb je lief zeg ik
en ik wijs naar mijn tenen
want daar komt het vandaan
en de regenboog
daar wijs ik naar
want zoveel kleuren
heb ik je lief
ik heb je lief
alle zandkorrels
onder mijn voeten
zoveel....

Lieve Jaimy, niet meer bij ons, altijd samen

Nog in de knop
geen kans om in het leven te bloeien
Het mocht niet
in ons hart zul jij heel ons leven verder groeien

— Femke Russchenberg