Overlijdensgedicht: ‘Mijn moeder gaf me beelden om te dromen’
Mijn moeder gaf me beelden om te dromen
Zij spon geluiden om me heen
Zij goot verhalen in mijn oren
Zij was een zon die altijd scheen
Mijn moeder wilde bij me blijven
Zij zong een lied voor mij alleen
Soms denk ik dat ik haar kan horen
En dat zij niet voorgoed verdween
Meer overlijden & rouw gedichten
Zo jong nog
Zo jong nog
Zoveel plezier in zijn leven
Waarom?
Niemand kan ons het antwoord geven
De taal is gesproken
De taal is gesproken
je wens uitgekomen
het afscheid genomen
klaar om te gaan
Jouw wens respecteren
spreekt zo voor zich!
maar dit verlies accepteren
zal de tijd moeten leren...
Met pijn in mijn hart
laat ik je nu gaan
maar weet allerliefste
je blijft voortbestaan!
Vrouw van de wereld
van 't leven genoten
jouw tijd is gekomen
het boek mag gesloten...
Duizend woorden zijn te weinig
Duizend woorden zijn te weinig
om te zeggen hoe je was
Duizend woorden zijn te weinig
voor de omvang van de wanhoop
toen je lichaam niet genas
Duizend woorden zijn te weinig
voor de grootte van jouw moed
vanaf het begin tot aan je afscheidsgroet
Er zijn mensen die het weten
Er zijn mensen die het weten...
maar niemand die het aan mij ziet
Veel huilen zonder tranen
mijn stil intens verdriet
Lieve vader in de hemel
ik mis je echt iedere dag
Je warme handen, je goede zorgen
je steun, je lach
Ooit zullen we weer samen zijn
dan wordt dat echt groot feest
En tot die tijd doe ik mijn best en zorg
dat je trots op mij kan zijn geweest