Overlijdensgedicht: ‘Mijn moeder gaf me beelden om te dromen’
Mijn moeder gaf me beelden om te dromen
Zij spon geluiden om me heen
Zij goot verhalen in mijn oren
Zij was een zon die altijd scheen
Mijn moeder wilde bij me blijven
Zij zong een lied voor mij alleen
Soms denk ik dat ik haar kan horen
En dat zij niet voorgoed verdween
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
We hadden het zo fijn
Ik besef het wel, ook al ben ik nog zo klein
We hadden nog zoveel moeten doen
Opa, een hele, hele dikke zoen
Tijdens je leven heb je je naam
zonder meer eer aan gedaan
Je liefde, warmte en zorgzaamheid
kon je aan vele mensen kwijt
Dat gaf jouw leven grote inhoud
daarom is het voor ons nu zo koud
Wij zullen moeten proberen
op fijne herinneringen te teren
Zo kostbaar
is het ongeboren kind
Als een schat
koester je het jonge leven
Ontroostbaar ben je
als het niet van de dood wint
Je had het zo graag alles willen geven
Er had een nieuw leven moeten zijn
maar alles wat ik heb is pijn
een leeg gevoel, een onacceptabel verdriet
ik weet het ook niet
ik moet verder leven
maar wat is dat moeilijk
Sanne, mijn meisje
het mocht niet zo zijn
je bent in mijn hoofd en mijn hart
maar ik wil weer leven
weer om iets kunnen geven
ik moet afscheid nemen
deze periode afsluiten
maar denk niet dat ik je vergeet
je bent er altijd
waar ik ga of sta
je zult er zijn