Overlijdensgedicht: ‘Mijn moeder gaf me beelden om te dromen’
Mijn moeder gaf me beelden om te dromen
Zij spon geluiden om me heen
Zij goot verhalen in mijn oren
Zij was een zon die altijd scheen
Mijn moeder wilde bij me blijven
Zij zong een lied voor mij alleen
Soms denk ik dat ik haar kan horen
En dat zij niet voorgoed verdween
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als een vogel in de wind
ben je je eigen weg gegaan
Als een vogel op het nest
heb je je gezin beschermd
Als een vogel die zaad morst
zo liet je iedereen meedelen
Als een jonge vogel
zo breekbaar was je
Je was geen vogel in een kooi
zo hield je van het leven
Als een vogel in de wind
ben je van ons weggevlogen
Ga nu maar rusten kleine meid
ik weet het: je bent moe
je bent te klein voor deze strijd
vlieg naar de sterren toe
En als ik jou weer tegenkom
dan dansen we in 't rond
til ik je hoog op in de lucht
je voetjes van de grond
En tot die tijd denk ik aan jou
mijn kleine lieve schat
en weet dat jij het liefste bent
dat ik ooit heb gehad
Peaceful, little white dove
Forever the symbol of Peace and Love
Untouched by human skin
Look to the rainbow growing within
A beautiful bird so innocent and white
The purest of creatures by day and by night
We will always love you, our Dove
Now you are with the angels, in the heaven above
Daar ben je dan
hoog en ver
je straalt heel mooi
je bent een ster
maar je bent meer
je bent een broer, een oom
en een dierbaar persoon
de liefde van je zus
zo groot, zo fijn
is verwarmend als een kus
en dat zal altijd zo zijn
— Monique Versteegh