Overlijdensgedichtje: ‘Eerst werd je ziek’

Zwaar werden de dagen
en lang duurde de nacht
Hoe moeilijk is het vechten
bij het ontbreken van de kracht
Maar ondanks je verlies
van de strijd om het leven
Heb je ons een heel stuk geluk
en ontzettend veel liefde gegeven

Het heden straalt als het licht van de maan
heel duidelijk om morgen te vergaan
want dan is morgen heden en heden verleden
en dan zal de toekomst uit een nieuw licht
bestaan

Er is nog zoveel niet gezegd
er is nog zó veel doodgezwegen
Weggestopt en opgekropt
stil gesust en zoet gekust
afgeschoven, weggewoven
Zoveel waarheid nog ontdoken
zoveel nog niét uitgesproken
en het heeft zo voor de hand gelegen
Zoveel grond nog niet ontgonnen
zoveel plannen niet begonnen
vragen die geen antwoord kregen
Wel gedacht maar niet verteld
afgewacht en uitgesteld
doorgeschoven, weggewoven...

— Paul van Vliet

In je hoofd kun je alles
fietsen naar de maan
op de wolken staan
Strelen met je handen los
lopen door een donker bos
Vechten als een tijger
dansen met een elf
Afscheid nemen zonder tranen
alles gaat vanzelf