Overlijdensgedicht: ‘Iemand die me lief was is gestorven’
Iemand die me lief was is gestorven
Die vertrouwde stem is verstomd
Die vrolijke lach zal niet meer klinken
Geen kus
Geen omhelzing meer
Geen hand die de mijne vastgrijpt
Geen arm meer om mijn schouders
Een lege plaats aan tafel
Een lege plaats in bed
Een leegte in mijn leven
God, weet U dat?
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Altijd stond je in ons midden
veel hebben we gelachen
ook wel eens gehuild
je hebt nu de aarde
voor de hemel geruild
Als een zaadje
begin jij weer opnieuw
Jij zal uitgroeien tot een roos
maar zonder stekels, in volle bloei
Een leven zonder verdriet en pijn
maar je zal altijd een lichtje in ons zijn
Daar ga je dan
zul je nog even omkijken
zul je nog even dag zwaaien
zul je ons later nog herinneren?
Daar ga je dan
je zult het leven van de engeltjes verrijken
je zult de hele dag dansen en draaien
je zult spelen met andere kinderen
Daar ga je dan Jurre en nooit zal jouw naam meer hetzelfde klinken
— ingezonden door Monique Versteegh
Kindje klein
wat ben je fijn
en zo gaaf
in 't gelaat
Met je mooie handjes
en je nagelrandjes
neusje en oortjes klaar
en een beetje zwart haar
Het mondje een beetje open
maar de oogjes voor altijd gesloten
Waarom, o Heer
nam Gij dit leven weer?
— Niesje