Overlijdensgedicht: ‘Zwijgzaam, stil en zonder vragen’
Zwijgzaam, stil en zonder vragen
wilde hij zijn ziekte dragen
hij vocht met al zijn levenskracht
voor elke nieuwe dag en nacht
zo is hij langzaam, moegestreden
uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar ongelijke strijd
uit zijn lijden nu bevrijd
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als het lichaam niet meer wil
en het leven wordt een lijden
kan men dankbaar zijn
dat God het komt bevrijden
De nacht is over je gekomen
en heeft het leven van je weggenomen
Als je kind sterft
doet leven pijn
en zullen de dagen zwaar zijn
Wat is nu een jaar
op een mensenleven
als je kinds leven
nog geen dag is gegeven
De donder huilde
Bliksem pijnigde iedere gedachte
Een wereld in vuur en vlam
Duistere nachten?
Het was een lange... zwarte nacht
Het wolkendek breekt open
De wind droogt tranen van geluk
Brengt een nieuwe lach
Een zonnestraaltje krijst vreugde
In de lucht wappert een vlag
Het is een lange... felgekleurde dag