Overlijdensgedichtje: ‘Daar ruist langs de wolken’
Daar ruist langs de wolken een lieflijke naam
die hemel en aarde verenigt tezaam
Geen naam is zoeter en beter voor 't hart
Hij balsemt de wonden en heelt alle smart
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Haar stoel is leeg
Haar stem is stil
Gesloten ogen: eindelijk rust
We hebben haar voor het laatst gekust
Zo is het goed
Als sterren konden spreken
Als sterren konden zien
Zouden jullie dan vanavond
Heel eventjes misschien
Naar ons kunnen zwaaien
En twinkelen als groet
Zodat wij hier beneden
Weten hoe het zonder
Jullie verder moet
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Vol van liefde was jouw leven
Van het leed kreeg jij je deel
Nu is het lijden dan verdreven
Maar we missen jou zoveel
— ingezonden door Gerarda Willems
Op mijn wolkje kijk ik naar beneden
Een heel mooi meisje is geboren
Zo lief en heel tevreden
Ik zal over je waken... jij bent mijn zusje
En iedere avond voor jij slapen gaat
Stuur ik jou vanaf mijn wolkje een heel klein
kusje...