Overlijdensgedichtje: ‘Daar ruist langs de wolken’
Daar ruist langs de wolken een lieflijke naam
die hemel en aarde verenigt tezaam
Geen naam is zoeter en beter voor 't hart
Hij balsemt de wonden en heelt alle smart
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Moeder is er niet meer
haar plaats in huis is leeg
Zij geeft ons niet meer de hand
de dood verstoorde de mooiste band
Jullie moeten nu samen
Zoeken een nieuw begin
Dwars door een dal van tranen
Zo vol herinnering
Menigeen klopte aan jouw deur
altijd deed je open
maar ik mocht zonder kloppen binnenlopen
Nu klop ik keer op keer
maar jij doet niet meer open
Kon ik nog maar even zoals toen
zomaar bij je binnenlopen
Mijn moeder gaf me beelden om te dromen
Zij spon geluiden om me heen
Zij goot verhalen in mijn oren
Zij was een zon die altijd scheen
Mijn moeder wilde bij me blijven
Zij zong een lied voor mij alleen
Soms denk ik dat ik haar kan horen
En dat zij niet voorgoed verdween