Overlijdensgedicht kind: ‘Al had ik geen kans van slagen’

Een leven nog zo klein en pril
een leven nog zonder eigen wil
Nog veilig geborgen in moeders schoot
vond jij in rust een stille dood
Negen maanden had je bijna volbracht
maar we hebben tevergeefs gewacht
Je was zo mooi, zo zacht, zo fijn
heel even mochten we bij je zijn
Hoeveel we van je zullen houden
zul je nooit weten
Lieve Sven
we zullen je nooit vergeten

Voor Lex

Ook al heeft niemand je gezien
zal geen mens jouw stem ooit horen
vergeten mensen zelfs je naam
ben je voor sommigen nooit geboren

Voor ons ben jij de oudste zoon
hoe kunnen wij jou ooit vergeten
je leeft voor altijd in ons hart als Lex
want zo zul je heten

— Jennefer

Waarom ben jij uit ons leven?
Waarom ben jij weggegleden?
Waarom nou jij
zo zonder reden
We houden je vast in onze gedachten
al zullen we nooit zien hoe je naar ons
lachte....

Er is een sterretje
dat straalt en lacht
dat sterretje ben ik
want op dit goede nieuws
heb ik gewacht

Casper †