Overlijdensgedichtje: βZiekte en zorgen overkomen ons allemaalβ
Ziekte en zorgen overkomen ons allemaal
Maar daardoor groeien we en gaan we op
sterke benen staan
Hoe meer we dit meemaken met geduld en
dankbaarheid
Hoe sterker we worden en hoe meer we kunnen
verdragen
Hoe meer we kunnen verdragen, hoe groter
onze liefde
en herinnering aan diegene die we moeten
laten gaan
— ingezonden door Monique Verschuure
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Pijn en verdriet
ik had je zoveel willen geven
ik had zoveel om voor te leven
het mocht niet zo zijn
ik moest je laten gaan
waarom? is de vraag
ik wilde je zo graag
ik moet verder
maar hoe doe je dat
zoveel pijn en verdriet
achter blijvend met niets
het leven gaat door
is wat ik hoor
maar waarom voel ik dat niet zo
alles staat voor mij stil
dit is niet wat ik wil
Het is tijd
ik moet nu gaan
ik zal geen afscheid nemen
Kijk naar me uit in de regenbogen
hoog in de lucht
als de zon weer opkomt
en de hele wereld nieuw is
kijk dan naar me uit
en hou van me
zoals ik van jullie gehouden heb
— ingezonden door Jacqueline Lamain
Hebben woorden wel waarde
voor wie verstomd is en verdoofd?
Doet medeleven er nog toe
voor wie een leven heeft verloren?
Maar heus....
ik voel de stilte in je hart
de woede in je hoofd
en kan je tranen horen
Veel sterkte!
Een kus, en een zucht
Een herinnering in de lucht
Vaarwel mijn liefste
In je laatste vlucht