Overlijdensgedichtje: ‘Achter die prachtige regenboog’

Een glimlach, een traan, een moment
denkend aan een dierbare
die je verloren bent
Herinneringen
raak je niet kwijt
ze blijven altijd...

Wanneer je oud wordt
de jaren verstrijken
dan merk je pas goed
dat je krachten gaan wijken
Je wilde nog zo graag
maar je kon niet meer
en juist dat niet meer kunnen
dat deed vaak zo zeer

— ingezonden door Alusia te Boekhorst

Leegte geeft aan herinneringen
ruimte om te herleven
koester ze

— ingezonden door Nell Broens

Al voor je geboorte was je dood
nog veilig geborgen in je moeders schoot
Bijna de volle tijd had je volbracht
maar tevergeefs hebben we op je gewacht
We hadden zoveel voor met je prille leven
en je nog zoveel liefde willen geven
Het mocht niet zo zijn, waarom zullen we nooit
weten
we kende je nog niet, maar zullen je nooit
vergeten
Eerst bracht je geluk, nu een vreselijke pijn
maar we houden van je en je zult altijd in onze
gedachten zijn