Overlijdensgedicht: โWat vreemd dat jij er niet zult wezenโ
Wat vreemd dat jij er niet zult wezen
wanneer ik weer naar huis zal gaan
jij zult niet meer in de kamer staan
en mij omhelzen als voor dezen
Ik zal nooit meer, als je zat te slapen
boven een boek of boven de krant
het blad dat glipte uit jouw hand
glimlachend van de grond oprapen
Ik zal nooit jouw "goedenacht" meer horen
of het gestommel op de trap
wanneer jouw trage, moede stap
de morgenstilte kwam verstoren
O, die vertrouwde kleine dingen
die jij zo onopvallend deed
die zal ik missen, totdat dit leed
verstild is tot herinneringen
Meer overlijdensgedichten
Een leven is een zijden draad
Een leven is een zijden draad
Een ieder weet dat ooit het draadje
breken gaat
Bij doodgaan houdt het niet op
Bij doodgaan houdt het niet op
Sterven is niet het eind van je leven
Alle goede dingen blijven bestaan
Die je ons hebt gegeven
Eerst tranen van blijdschap
Eerst tranen van blijdschap
nu tranen van verdriet
het komt aan als een klap
geloven kan ik het niet
Eerst met vreugde door het leven
nu, angstig kijkend naar de dood
de gezelligheid die je kon geven
was niet te beschrijven zo groot
Eerst leek alles zo helder, zo fijn
de werkelijkheid si keihard
waar moet ik toch zijn
met al de vragen die me zo hebben verward
— Karin
"Je mag geen bloesem plukken"
"Je mag geen bloesem plukken"
Maar de wind kan niet lezen...
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht