Overlijdensgedicht: βJe had een karakter, ongelooflijk sterkβ
Je had een karakter, ongelooflijk sterk
je stelde alles in het werk
om, de tijd die je was gegeven
tot het uiterste te leven
Zo dapper als jij ken ik er geen een
jij gaf jouw stem aan iedereen
om het grote verdriet te dragen
met optimisme, zonder klagen
Ongekend moedig heb je gestreden
ongekend moet je hebben geleden
tot je uitgeput hebt opgegeven
toen duurde je leven maar heel even
Voor je voorgoed je ogen sloot
en zei: "Ik ben niet bang, nu ga ik dood"
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Al vijf lange jaren zonder jou
Waarom moest dit nou gebeuren?
Wij hadden verder met jou willen leven
Mijn kleinste meisje, onze zus
Nooit, nee nooit ben jij uit onze gedachten
Missen doen wij jou steeds meer
Men zegt: verdriet dat slijt
Maar weet men ook wanneer?
We hadden zoveel plannen
we wilden zoveel doen
Maar zonder jou zal mijn leven
nooit meer zijn als toen
Als vrienden gingen we tien jaar door het leven
Door jou heb ik iets moois mogen beleven
Vergeten doe ik je nooit
Daarvoor was onze vriendschap te groot
Als je je man verliest, ben je weduwe
Als je je vrouw verliest, ben je weduwnaar
Als je je ouders verliest, ben je wees
Maar als je je kind verliest
zijn daar geen woorden voor