Overlijdensgedicht: ‘Je had een karakter, ongelooflijk sterk’
Je had een karakter, ongelooflijk sterk
je stelde alles in het werk
om, de tijd die je was gegeven
tot het uiterste te leven
Zo dapper als jij ken ik er geen een
jij gaf jouw stem aan iedereen
om het grote verdriet te dragen
met optimisme, zonder klagen
Ongekend moedig heb je gestreden
ongekend moet je hebben geleden
tot je uitgeput hebt opgegeven
toen duurde je leven maar heel even
Voor je voorgoed je ogen sloot
en zei: "Ik ben niet bang, nu ga ik dood"
Meer overlijdensgedichten
Onsterfelijkheid ligt niet
Onsterfelijkheid ligt niet
in de dingen die je nalaat
maar in de mensen die
door jouw leven zijn beroerd
Met pijn in ons hart
Met pijn in ons hart
moeten we je laten gaan
Onze lieve, zeer gewaardeerde vriend
Door alle verdriet heen
denken we met plezier aan jou
want de herinneringen laten ons lachen
We zijn dankbaar voor de dierbare tijd
die we met jou mochten doorbrengen
Je kunt gaan
maar je bent nooit weg!
— Monique Baan
De zon zal voor je stralen
De zon zal voor je stralen
aan de andere kant
Hij is je komen halen
wees vrij en laat je leiden
door Zijn hand
— ingezonden door Ineke Bakker
Voor ik was
Voor ik was, wat ik nu ben
traag ondanks veel voetjes
Vele ben ik daarvan kwijt
en beweeg me zacht en zoetjes
Een zuchtje wind gelijk muziek
verplaatst mij zonder hinder
Dan zeg ik zachtjes "Dank o Heer"
nu kan ik dansen, ik ben een vlinder