Overlijdensgedicht: βKon jij mij nog maar horenβ
Kon jij mij nog maar horen
kon je deze woorden nog maar lezen
de letters gaan in tranen verloren
dit kon ik alleen maar vrezen
Het valt niet meer te beschrijven
jaren al ziek, vol levensmoed
maar jij kon niet blijven
ik had nog zoveel liefde van je tegoed
— ingezonden door Joanne Bouwers
Meer overlijden & rouw gedichten
De klok klikt langzaam door
De klok klikt langzaam door
minuten verstrijken tot uren
ook onze "levensklok" tikt door
al kan dΓ‘t niet eeuwig duren
Eens staat het uurwerk stil
zoals ook ons hart eens zal stoppen
en alleen als Hij het wil
mag je aan de hemelpoort kloppen
Wanneer ik jou het meeste mis
Wanneer ik jou het meeste mis
als men dat vragen zou
zeg ik: wanneer ik wakker word
maar ook 's middags mis ik jou
en 's avonds als ik slapen ga
veel meer dan ik had verwacht
mis ik je tot het ochtend wordt
ik mis je dag en nacht
Weet je wel kleine meid
Weet je wel kleine meid
wat je met me hebt gedaan
in die veel te korte tijd
van jouw aardse bestaan?
Jij hebt mij meer mens gemaakt
ik sta nu dieper in het leven
je hebt me in mijn hart geraakt
je hebt me zoveel moois gegeven!
Sinds het afscheid besef ik pas
dat ondanks de grote pijn
ik dankbaar ben dat jij er was
en dat ik jouw mama mocht zijn!
— Linda van Leeuwen, ter nagedachtenis aan Robyn
Met een lieve herinnering
Met een lieve herinnering
aan ons eerste kindje
melden wij dankbaar en blij
de geboorte van ........
— Ina Sipkes de Smit