Overlijdensgedicht: ‘Kon jij mij nog maar horen’
Kon jij mij nog maar horen
kon je deze woorden nog maar lezen
de letters gaan in tranen verloren
dit kon ik alleen maar vrezen
Het valt niet meer te beschrijven
jaren al ziek, vol levensmoed
maar jij kon niet blijven
ik had nog zoveel liefde van je tegoed
— ingezonden door Joanne Bouwers
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als de dood wordt doorgeknipt
Voel je pas de diepte van verbonden zijn
Als de draad wordt doorgeknipt
Voel je pas de pijn van gewond en alleen te zijn
God saw him getting weary
and did what he thought best:
He put His arms around him
and took him home to rest
The days get shorter
Our hearts grow stronger
With just the memory of you
In our hearts you will always be there
But never able to touch you
Sad are our hearts that love you
Silent tears that fall
Living our lives without you
is the hardest part of all
Ik zal nooit meer MOEDER zeggen
zal haar nooit meer zien
De telefoon... ik, domme dwaas, denk:
"met MOEDER wel, misschien!"
Maar voorbij zijn al die jaren
dat zij er was, voor ons, voor mij
Ook de kinderen missen Oma
alles gaat te snel voorbij
Het valt niet mee om steeds te weten
dat zij er niet meer is
Nu pas merk ik, nooit geweten
hoe belangrijk MOEDER is
— ingezonden door Irene Knappers