Overlijdensgedicht: ‘Kon jij mij nog maar horen’
Kon jij mij nog maar horen
kon je deze woorden nog maar lezen
de letters gaan in tranen verloren
dit kon ik alleen maar vrezen
Het valt niet meer te beschrijven
jaren al ziek, vol levensmoed
maar jij kon niet blijven
ik had nog zoveel liefde van je tegoed
— ingezonden door Joanne Bouwers
Meer overlijdensgedichten
Nooit de moed opgeven
Nooit de moed opgeven
ook al is het soms zwaar
De kracht om verder te leven
zeker met en voor elkaar!
Een lieve moeder
Een lieve moeder, zorgzaam en ook sterk
Stond altijd klaar, verzette bergen werk
Wat blijft is de herinnering
Vol warmte, dankbaarheid, waardering
Wanneer je oud wordt
Wanneer je oud wordt
de jaren verstrijken
dan merk je pas goed
dat je krachten gaan wijken
Je wilde nog zo graag
maar je kon niet meer
en juist dat niet meer kunnen
dat deed vaak zo zeer
— ingezonden door Alusia te Boekhorst
Parels kunnen sterven
Parels kunnen sterven
Strijden tegen een
onmogelijke kracht
Het lag als een waas over jouw gezicht
Een gevecht zonder praal en zeker zonder
pracht
Accepteren, het was onmogelijk, je wilde
idealen nastreven
De aftakeling bestrijden, jouw sterke moed,
zou genoeg moeten zijn maar het lichaam wilde
niet meer leven
Jouw vechtende ademhaling zit vast in mijn
gehoor
De laatste zucht was nooit de laatste
Tot het ene moment, het besef kwam, zelfs de
hardste parel kan sterven.... je verloor!
— ingezonden door Nathalie
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht