Overlijdensgedicht: ‘Het leven volgt onwrikbaar’
Het leven volgt onwrikbaar
de eigen lijn
Elk ogenblik kan de laatste wezen
En een zal altijd eenmaal
't laatste zijn
Dan zal van 't lijf, ontkomen
aan de tijd
Niets dan wat naamloos stof
meer zijn gebleven
Wervelend op de wind van
de eeuwigheid
— J.C. Bloem
Meer overlijdensgedichten
De pijn is iets minder scherp
De pijn is iets minder scherp
het doet misschien iets minder zeer
Het missen wordt niet minder
maar steeds een beetje meer
Na alle fijne jaren
Na alle fijne jaren die wij met je mochten
delen
nam God je bij de hand
hij heeft geluisterd naar je gebeden
je stap voor stap geleid naar het Beloofde Land
En naast de droefheid die we moeten dragen
is er het weten: God heeft je bevrijd
hij gaf ons niet het antwoord op ons vragen
maar schonk ons uitzicht op Zijn eeuwigheid
In stilte ben je heengegaan
In stilte ben je heengegaan
weggegleden uit ons leven
Een traan loopt langs je wang
als afscheid voor hen die achterbleven
Al je liefde die je hebt gegeven
blijft een deel van ons bestaan
Jouw steun en raad
Jouw steun en raad
Jouw woord en daad
Dat grenzeloze vertrouwen
Dat altijd op je kunnen bouwen
Voor velen een vriend
Heb je dit verdiend?
De eeuwige optimist
Als je eens wist
Hoe we je zullen missen!
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht