Overlijdensgedicht: ‘Vlieg nu maar witte vogel’

Vlieg nu maar witte vogel, je vrijheid tegemoet
De sleutel van je kooi had je zelf steeds in je
hand
Die je zelf moest open doen om te vliegen naar
de andere kant
Al ging het leren vliegen jou vaak zo moeilijk
af
Je bleef het steeds maar weer proberen, jij
was het die niet opgaf
Hoe moeilijk het ook was obstakels te
overwinnen
Je had genoeg mensen om je heen om steeds
opnieuw te beginnen
Die samen met jou oefende en samen met jou
bleven strijden
Dat is nu het resultaat dat je alleen je vleugels
kunt spreiden
Zolang koesterde jij je sleutel en oefende
steeds maar door
Neem nu je sleutel in je hand en zet je
kooideur open
Spreid nu je vleugels maar uit, want nu heb je
de kracht om te vliegen naar de andere kant
Dag witte vogel, het ga je verder goed

— Ria de Vries

Lang

Meer overlijden & rouw gedichten

De Heer heeft vol liefde Zijn armen geopend
en heeft je geroepen: Kind, nu is het tijd
voor wat je gelovend, volhardend en hopend
zo graag wou ontvangen: de kroon na de strijd
Kom binnen, je plaats is bereid en Ik wacht
nu mag je ontwaken uit het zwart van de nacht

En Hij die vol liefde Zijn kind heeft ontvangen
kent ons verdriet, ons gemis, onze pijn
Hij troost ons en zegt: Ik zal blijven verlangen
tot al Mijn geliefden bij Mij zullen zijn
het duurt niet zo lang meer dan vier Ik het
feest
met wie tot het einde toe trouw zijn geweest!

— Nel Benschop

Bekijk

Treur niet, glimlach, er was, er is, er zal zijn
zoveel moois om te genieten, om blij te zijn
Er is te weinig tijd
Glimlach

Bekijk

Tranen van verdriet vullen onze ogen
we kunnen het nog steeds niet geloven
lief klein ventje, zo teer
wat doet dit afscheid nemen zeer
wat blijft is de herinnering
maar zeker weten we één ding:
jij zal voortleven in ons hart
op een plekje heel apart

Bekijk

Geen mooie schoentjes aan jullie voetjes
Niet langer genieten van jullie lieve snoetjes
Jullie kregen geen enkele kans in dit leven
En wij moesten jammerlijk onze dromen opgeven

Bekijk

Alle overlijden & rouw gedichten