Engels overlijdensgedicht: ‘I am in birds that sing’

Dag kleine vrouw, dag lieve moeder
Dag oma, nu moet u gaan
Al het werken en alle zorgen
Het was goed, het is nu gedaan

Ze was zo haar eigen in alles wat ze deed
Haar lachen, haar huilen, haar lief en haar leed

Bedankt klein lief vrouwke
De oorsprong van ons bestaan
Wij zullen nu zonder jou toch verder moeten
gaan
Want je was toch onze moeder
Je was toch ons thuis
Je droeg soms heel moedig
Het jouw opgelegde kruis

Tot ziens lieve moeder
Rust zacht, voorgoed, deze keer
Gaat onze weg teneinde
Dan zien wij je weer

Je laat een leegte
je laat een zee
een zee van leegte om je heen
jij liet die vreemde, wilde zee
zo met je spelen
jij verdween
Maar jij leeft
jij blijft leven
jij begeeft niet aan het leven
want wat jij ons achterlaat
is een leven dat bestaat

When I am dead, my friends
Sing no sad songs for me
Plant thou no flowers at my head
Nor shady cypress tree
See that my ashes be strown out
In the sea, disperse and wet;
And if thou wilst, remember
And if thou wilst, forget

Lieve Giovanni

Jij bent voor ons
het warme lentezonnetje
dat ook door donkere wolken
de warmte op ons straalt