Overlijdensgedicht: ‘Pijn is jou niet meer’

Het laatste blad valt van de tak
Er zal geen nieuw meer groeien
De tak sterft af, niet al het blad
En nimmer zal hij meer bloeien

De zon scheen
de bloemen bloeiden
de vogels floten
en toen
werd het stil...
Waar je ook bent
ik zou het niet weten
niet in tijd of
afstand te meten
Ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je
altijd zo dichtbij
Nu jij slaapt, zonder te dromen
zul je nog altijd in mijn dromen komen
Ik zal voor je ademen
ik zal voor je voelen en horen
niemand verdwijnt, niets gaat verloren
Want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie jij bent geweest

When we lose someone
close to us
time eventually passes
and life goes on...
but the sadness
still lingers inside us

We want you to know
that we understand
how hard it must be
for you still...
because we still feel
the sadness, too

— ingezonden door San Nevelsteen

Een dag en een nacht
is een bandje vol leven
Een dag en een nacht
is een bandje vol tijd
Veel dagen en nachten
waren jou niet meer gegeven
En dan is een bandje vol tijd
'n verschil van dag en nacht