Overlijdensgedicht: ‘Pijn is jou niet meer’
Pijn is jou niet meer
horen praten
Pijn is jou niet meer
horen lachen
Jou missen is mijn
grootste verdriet
Jou vergeten kan ik niet
Ik leef dan ook met een
stil verdriet
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Tranen: ontelbaar
een snotneus: alsmaar
gemis: onbeschrijfbaar
leven: onverklaarbaar
degene die jou mist
dat ben ik maar
— Karin
Nooit hoor ik meer je fluitje
Nooit hoor ik meer jouw lach
Nooit zie ik meer je tedere blik
Na die rampzalige dag
Nooit geen knipoog meer uit de verte
Geen arm meer om me heen
Door dat noodlottige ongeluk
Sta ik helemaal alleen
Waarom moest jij het nu zijn?
En wie moet me nu genezen
Van die ondragelijke pijn
Je wandelt naar de maan
naar de zon
naar de sterren
je hand heb ik zachtjes
los moeten laten
met zoveel pijn
laat ik je gaan
Zoals een boot heel langzaam
achter de horizon verdwijnt
zo hebben wij de laatste jaren
stap voor stap
afscheid van je moeten nemen
wat blijft zijn onze herinneringen