Overlijdensgedicht: ‘When we lose someone’

Je moeder blijft je moeder
zo eigen en vertrouwd
je wilt haar niet graag missen
omdat je van haar houdt

Maar eens dan komt de dag
dat je haar moet laten gaan
je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan

Zij die we liefhebben en verloren
zijn niet meer waar zij waren
maar zijn altijd waar wij zijn

Het leven volgt onwrikbaar
de eigen lijn
Elk ogenblik kan de laatste wezen
En een zal altijd eenmaal
't laatste zijn

Dan zal van 't lijf, ontkomen
aan de tijd
Niets dan wat naamloos stof
meer zijn gebleven
Wervelend op de wind van
de eeuwigheid

— J.C. Bloem

Toen zijn leven geen toekomst meer had
is hij dapper weggevlogen

— ingezonden door Silvia Hilverts