Overlijdensgedicht: ‘Wie nooit heeft geleden’
Wie nooit heeft geleden
heeft nimmer geleefd
Wie zich nooit vergiste
heeft nimmer gestreefd
Wie nooit heeft geweend
heeft geen vreugd als hij lacht
Wie nooit heeft getwijfeld
heeft nooit ernstig gedacht
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Bloemen voor jou
Telkens ga ik naar jouw plekje
zo'n twintig meter achter het hekje
waar jij te rusten werd gelegd
Steeds weer die pijn om jou
verdriet dat nooit zal tanen
want de weg naar jouw graf
is geplaveid met tranen
En daarom zet ik bloemen neer
steeds opnieuw en telkens weer
ik kan het nog altijd niet geloven
maar hier.... zie ik jou nooit weer
— ingezonden door Heidi Geys
Vanmorgen werd ik wakker
in een wereld zonder Jen
Een wereld zie ik eigenlijk niet ken
Een wereld waarvan
ik wist
dat hij zou komen
Ook al had je nog zoveel dromen
We hebben allemaal
gezien
hoe je hebt gevochten
Je weet dat ook WIJ Kreng, Kruiper en Sluimer
niet mochten
Je hebt het verschrikkelijk zwaar gehad
En toch heb je steeds feller gestreden
Je wilde het niet weten en knokte door
Daar bewonder ik je voor
Meisje, je bent zo sterk geweest
Je hebt gevochten als een beest
We hebben zaterdag allemaal naast je bed
gestaan
En daar moesten we je laten gaan
Vanmorgen was het even slikken
Ik werd wakker in een wereld
die ik eigenlijk niet ken
Wakker, in een wereld zonder Jen
— Emily de Ruiter
Omdat jouw moeder
méér was
dan zomaar een moeder
een moeder
als nooit tevoren
een moeder
onvergetelijk
een moeder
kwetsbaar en sterfelijk
noem huiverend
van ontroering
haar naam
haar onvergetelijke
naam
— ingezonden door Annette van Straten; vrij naar Hans Bouma "Kind van hun dromen"
Dit is gemis:
lang
kijken naar de zon
die ondergegaan is
— Herman De Coninck; ingezonden door Eva van Maele