Overlijdensgedicht: ‘May the winds of love blow softly’

Weinig nemen en veel geven
Altijd hartelijk en warm
Als de mensheid zoals jij was
Was de wereld niet arm

Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is
dichtdoen
en verpakken
in de goede gedachten
ter herinnering

Bedankt voor het leven dat je ons hebt
gegeven
veel te vroeg ben je van ons heengegaan
en wij moeten nu op onze eigen benen staan
we missen je nu elke dag, je humor en je
gelach
wij kunnen je niet vergeten
en dat mag iedereen in de wereld weten

Daar ga je dan
zul je nog even omkijken
zul je nog even dag zwaaien
zul je ons later nog herinneren?

Daar ga je dan
je zult het leven van de engeltjes verrijken
je zult de hele dag dansen en draaien
je zult spelen met andere kinderen

Daar ga je dan Jurre en nooit zal jouw naam meer hetzelfde klinken

— ingezonden door Monique Versteegh