Overlijdensgedichtje: ‘Je leven lang’

Verstomd is nu je stem
en stilte zal er zijn
Geen plaats meer tussen ons
maar ook geen zorg en pijn
Jij maakte deel uit van het geheel
uniek en vol herkenbaarheid
De schakel is verbroken
de lege plaats een feit
Verdriet vermengd met dankbaarheid
want... jij hoorde er zo bij

Eén jaar geleden dwong je ziekte je ons te
verlaten
Een jaar waarin wij ook door te praten je niet
vergaten
Een jaar van gemis, verdriet en stekende pijn
Eén jaar werd onze zoon, waarbij jij niet meer
aanwezig kon zijn
Een jaar, waarbij verjaardagen, kerst en oud
en nieuw
Maar ook de gewone dingen niet meer zijn als
voordien
Maar de herinneringen en "het houden van"
blijven...

Veel te vroeg genomen
uit je moeders schoot
je was een heel mooi meisje
zo lief, zo klein... maar dood

We hadden je zo graag gekend
en zoveel liefde willen geven
nu weten we niet wie je bent
misschien in een ander leven...

Voor Chiara Ann

Chiara, je bent nog niet geboren
en toch zijn we je al verloren
maar niet in onze gedachten
we denken aan je dagen en nachten
en één ding moet je weten
we zullen je nooit meer vergeten
je bent nu als ons Engeltje aan het zweven
maar blijft voor eeuwig in onze harten leven

— Bert; ingezonden door Anja Bosch