Overlijdensgedichtje: ‘Een kus, en een zucht’

Omdat er liefde is
bestaat er geen voorbij
in alle eeuwigheid ben jij

Als je deze wereld achter laat
weten wij niet welke weg je gaat
Is dat naar het wijde zwerk in 't heelal
ach... wie weet wat 't worden zal
Misschien is er wel een hemels wegenplan
maar wat weten wij aardse mensen daar nu
van
Maar onze Schepper in het Paradijs
vangt je zeker op na deze lange reis
Ook wij komen eens zo ver
maar waar gaan we heen, naar welke ster?
Dat blijft het eeuwig raadsel van ons bestaan
tot 't ook voor ons tijd is om te gaan

Ik wou dat ik een vogel was
vrij van angst
die mijn vleugels verlamt
Vrij van verdriet
dat mij het zingen ontneemt
Vrij van last
die mij het vliegen verhindert
Vrij om te leven
verlost van het overleven
Ik wil vliegen

Met vertrouwen in de toekomst
het gevecht tegemoet
het strijden maakt je radeloos
hoe je verder moet
omringd door onze liefde
vind je rust en Gods hand
met alles wat je ons gegeven hebt
staan wij verslagen aan de kant