Overlijdensgedichtje: ‘Sterven aan het oude vertrouwde’

De angst voor de dood is
als angst voor het leven
Wat nieuw is lijkt te groot
om het oude op te geven

Zelfs nu jouw licht is gedoofd blijf je stralen
De herinnering zal de eeuwigheid halen
Eenieder die jou heeft gekend
Voelt het verlies, een gevoel wat niet went
In ons zul je voort blijven leven
Wij zijn een deel van het vele dat je hebt
gegeven

— Martin Kuiper

De geboorte, we hebben een meid
Grote broer, jij hebt nu een zusje
Geef haar maar zacht een kusje
De boe's en bah's vullen als violen onze oren
Het zuiverste geluid verlegt grenzen
Voor iedereen die het wil horen
Jouw lach, jouw warmte, het allermooiste in
ons popje
Zoveel dromen, onwerkelijk, zo kort, waarom
stop je?
Alleen Hij weet de reden van ons bittere
afscheid

Vandaag is een wens in vervulling gegaan
blijdschap beheerst nu weer ons leven
want een zoon en broertje is ons gegeven
en hij keek ons wel met beide oogjes aan