Overlijdensgedichtje: ‘Sterven aan het oude vertrouwde’
Sterven aan het oude vertrouwde
het vraagt soms zoveel moed
het verleden is zo krachtig
mij soms te machtig
de kunst van het loslaten
versta ik nog niet goed
Meer overlijdensgedichten
Dapper heeft hij gevochten
Dapper heeft hij gevochten
moedig ging hij heen
zijn liefde laat hij achter
hij is niet alleen
Wil je mij
bij het leven
wat aandacht geven
Dáár wil ik je
graag zien en
ontmoeten misschien
en och
die laatste keer
hoeft voor mij dan niet meer
Wij zijn allemaal kinderen van ouders
Wij zijn allemaal kinderen van ouders
maar plotseling ben je iemands kind niet meer
Geen grote brede schouders
waar vinden we de inhoud van het leven weer?
Dan denk je, we moeten het redden
we hebben een gezin en we hebben elkaar
Doodgaan hoort bij het leven
en dat is maar al te waar
Een mensenkind wordt geboren
Een mensenkind wordt geboren
en kiest zijn eigen weg in het leven
welk lot hem is beschoren
staat in de sterren geschreven
maar zeker is in elk geval
dat ik jou nooit vergeten zal
— ingezonden door Mariska
Ergens op een wolkje
Ergens op een wolkje
zweeft ons kleine meisje
en kijkt genietend
naar ons geluk
— Caroline
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht