Overlijdensgedichtje: ‘Sterven aan het oude vertrouwde’
Sterven aan het oude vertrouwde
het vraagt soms zoveel moed
het verleden is zo krachtig
mij soms te machtig
de kunst van het loslaten
versta ik nog niet goed
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Bezige handen en een sterke wil
vielen na een bewogen leven stil
Nina, een naam kort en krachtig
een leven... breekbaar en fragiel
jouw bestaan, doorschijnend
maar gedragen door twee handen
geborgen in twee harten, NINA...
Pas als iemand er niet meer is
begrijp je wat hij voor je betekende
Zolang hij er is
denk je er amper aan
De lege plek doet pijn
maar het is goed te ervaren
dat vrienden er gewoon zijn
toen ze werkelijk nodig waren
— ingezonden door Gerarda Willems