Overlijdensgedichtje: ‘Als er na de dood een leven is’

Ik heb een vrouw gekend
O, wat was zij sterk
Altijd was zij bezig
Altijd aan het werk

Ze was bijna 5 jaar alleen
Maar zette kranig door
En wat er ook gebeurde
Haar familie ging voor

Ik heb een vrouw gekend
Die vol vuur en liefde zat
En ondanks al haar zorgen
Haar mensen nooit vergat

Haar familie was haar leven
En al stond zij dan alleen
Of was het soms heel moeilijk
Zij sloeg er zich doorheen

Ik heb een vrouw gekend
Die klaar stond voor een ander
Die ook zo dikwijls zei:
Wees goed toch voor elkander

Van haar kleinkinderen
Genoot zij met volle teugen
Haar liefde en zorgzaamheid
Zal ons altijd blijven heugen

Ik heb een vrouw gekend
Die ik nooit meer zal vergeten
Hoe dat dan toch wel kan?
't Was moeder, moet je weten

Als de liefste mens wordt weggedragen
als de liefste van de wereld
daar roerloos ligt
geen woorden meer zegt
en het gezicht zo koud
en kleurloos en gesloten
niet meer vertelt
hoeveel die liefste van je houdt
dan scheurt er iets van binnen
het doet schrijnend pijn
en alles in je schreeuwt
en roept en dwingt
dat het niet waar kan zijn

Schreeuw en huil
je verdriet naar buiten
al brengt het haar niet terug
doet haar niet bewegen
het zal ruimte maken voor een nieuw gevoel:
zij houdt nog van jou
haar liefde heeft andere vormen gekregen
liefde is niet dood te krijgen
onze ogen kunnen niet zien
onze oren niet horen
zo bijzonder is nu haar liefde
als je tranen gedroogd zijn
en binnenin je is het stil
alsof de storm is gaan liggen
dan kan je hart het voelen:
haar liefde is nog bij je

Vandaag zijn wij een beetje gestorven
Een beetje dood gegaan
Want zonder jou te moeten leven
Kunnen wij voorlopig niet aan

De lege plek doet pijn
maar het is goed te ervaren
dat vrienden er gewoon zijn
toen ze werkelijk nodig waren

— ingezonden door Gerarda Willems