Overlijdensgedichtje: ‘Als je in al je verdriet’

Ik was er niet op voorbereid
het ging allemaal zo vlug
waarom gunde hij ons niet nog wat meer tijd
kom alsjeblieft nog even terug

Ik kan hem niets meer zeggen
ik kan hem niets meer vragen
de herinnering aan hem
zal echter nimmer vervagen

Geef me nog eenmaal
voor de allerlaatste keer
de kans afscheid te nemen van hem
en verzacht daarmee dit onbegrijpelijke zeer

Opeens was je verdwenen
We konden er niets aan doen
We hebben niet eens afscheid kunnen nemen
Niet eens een kleine zoen

De leegte die je
hebt achtergelaten
Zit nu in ons hart verstopt
En de lege gaten
Zijn met verdriet volgepropt

Ieder moment ging je een stap verder naar het
einde
Elke dag werd je kracht kleiner
Maar als je lichaam niet meer wil
Sterf je vanzelf en wordt het stil

Een klein wonder was het
een nieuw leven had het moeten zijn
Het is je echter niet gegeven
maar in onze gedachten
zul je altijd bij ons blijven

— ingezonden door J. van Ledden