Overlijdensgedichtje: ‘Er is een weg die je alleen moet gaan’

Twee in elkaar gesloten handen
het is altijd een geheim
het kan heel persoonlijk wezen
het kan ook een beginnen zijn
Het kan een troost zijn, medeleven
het kan een steun zijn, woordeloos
het kan ook een afscheid wezen
voor altijd, meedogenloos
Maar wat die handdruk ook betekent
wat het dan ook wezen mag
het geheim ligt tussen deez' twee handen
een troost, een steun, een groet, een lach

Uit het beste hout gesneden
een man zo apart
kon van alles genieten
wat hij zo had
zo gewoon en niet veeleisend
dat is voor ons blijvend

Onsterfelijkheid ligt niet
in de dingen die je nalaat
maar in de mensen die
door jouw leven zijn beroerd

Wij zijn allemaal kinderen van ouders
maar plotseling ben je iemands kind niet meer
Geen grote brede schouders
waar vinden we de inhoud van het leven weer?
Dan denk je, we moeten het redden
we hebben een gezin en we hebben elkaar
Doodgaan hoort bij het leven
en dat is maar al te waar