Overlijdensgedicht: ‘Nooit meer jij’
Nooit meer jij
maar liever dan dat te aanvaarden
droom ik dat je er nog bent
héél dicht bij mij
Nooit meer jij
de dood is onherroepelijk
't besef doet schrijnend pijn
van nooit meer wij
Nooit meer jij
wat overblijft is de herinnering
aan liefde, zo warm en zuiver
tussen jou en mij
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Jouw steun en raad
Jouw woord en daad
Dat grenzeloze vertrouwen
Dat altijd op je kunnen bouwen
Voor velen een vriend
Heb je dit verdiend?
De eeuwige optimist
Als je eens wist
Hoe we je zullen missen!
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Een wereld van mensen
zo vol macht en zo dicht
Een wereld van sterren
zo zacht en zo licht
Vind je rust in jouw wereld
eindeloos, onwezenlijk, veilig
En alles is voorbij als de wind
een ademtocht in ijle lucht
of witte zwanen in snelle vlucht
Maar je blijft Tom, ons lief kind
en in ons hart is er zonneschijn
omdat we 27 jaar je ouders mochten zijn...
— Liliane Beernaert-Desmidt
Lieve Jesse
's Morgens naar het ziekenhuis vol van geluk
even later de realiteit: je leven is stuk
Zo dichtbij en toch zo ver weg
zo trots op Yvonne en mijn mannen
Lester en ik hadden zo graag met je willen
voetballen
Dag klein "halfie", het ga je goed
Papa
— Jeroen Half