Overlijdensgedicht: ‘Nooit meer jij’
Nooit meer jij
maar liever dan dat te aanvaarden
droom ik dat je er nog bent
héél dicht bij mij
Nooit meer jij
de dood is onherroepelijk
't besef doet schrijnend pijn
van nooit meer wij
Nooit meer jij
wat overblijft is de herinnering
aan liefde, zo warm en zuiver
tussen jou en mij
Meer overlijden & rouw gedichten
Men moet niet wenen om wat niet meer is
Men moet niet wenen om wat niet meer is
maar gelukkig zijn om wat is geweest
Alleen zit ik met gesloten ogen
Alleen zit ik
met gesloten ogen
op het strand
Ik voel iets over
mijn rug gaan
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou het de wind geweest zijn
maar voor mij was jij het
die me zacht streelde over mijn rug
Ik sluit mijn ogen
en ik hoor een stem
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou dat het ruisen van de zee geweest zijn
maar voor mij was jij het
die zei:
jij bent niet alleen
want ik
ben altijd bij je
— M'loes
Huil maar niet om mij
Huil maar niet om mij
alleen mijn aardse leven is voorbij
Mijn taak op aarde is volbracht
ik weet dat mij een lichter leven wacht
Denk niet dat je mij verloor
ik ga je alleen maar voor
aan gene zijde leef ik door
Weet dat ik daar op je wacht
tot die tijd, wens ik je kracht!
— ingezonden door Henriette van den Berg
Zelfs nu jouw licht is gedoofd
Zelfs nu jouw licht is gedoofd blijf je stralen
De herinnering zal de eeuwigheid halen
Eenieder die jou heeft gekend
Voelt het verlies, een gevoel wat niet went
In ons zul je voort blijven leven
Wij zijn een deel van het vele dat je hebt
gegeven
— Martin Kuiper