Overlijdensgedichtje: ‘Bijzondere mensen sterven niet’

Verstomd is nu je stem
en stilte zal er zijn
Geen plaats meer tussen ons
maar ook geen zorg en pijn
Jij maakte deel uit van het geheel
uniek en vol herkenbaarheid
De schakel is verbroken
de lege plaats een feit
Verdriet vermengd met dankbaarheid
want... jij hoorde er zo bij

Wat moeder zei dat blijf ik horen
want zij gaf mij ontzettend veel!
Ik heb mijn moeder niet verloren
zij is en blijft van mij een deel
Zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat
want overal kom ik haar tegen
in wat ik doe of wat ik laat

De strijd is gestreden
het leed is geleden
Angst, pijn en verdriet
voor eeuwige vrede

Je had geen kansen
in dit leven
Toch heb je door even hier te zijn
ons leven een zachte tint gegeven