Overlijdensgedichtje: ‘Bijzondere mensen sterven niet’

Je verleden bestond uit werken en een groot
besef van plicht
dit alles bepaalde steeds weer jouw gezicht
Je was een man van weinig woorden
herkenbaar voor hen die echt bij je hoorden
Een vriend, oprecht, waar je altijd op kon
bouwen
jouw woord gaf ons een grenzeloos vertrouwen
Bescheidenheid stond in het vaandel van je
leven
liefde en vriendschap, dat is wat je altijd hebt
gegeven

Mijn eigen situatie vergelijk ik met de wind
die je nodig hebt om te zeilen
Je moet zeilen met de wind van vandaag
Die van gisteren helpt me niet meer vooruit
Die van morgen die blijft misschien wel uit
Dus moet ik zeilen met de wind van vandaag

Nog raak ik je aan
maar de afstand wordt al groot
nee, ik heb niet geleerd
te leven met jouw dood
Ze zeggen dat het went
maar niemand zegt wanneer
dus leef ik met de dag
en jij sterft telkens weer

Eternal flame!

Je kamertje is opgeruimd
Je spulletjes liefdevol bewaard
Maar zelfs nu niet, m'n lieve meid
Word jij ooit "dood verklaard"
"Overleden - dood - gestorven"
't zijn lege woorden, lieve meid
al zeggen dan de mensen
het is de realiteit
maar realiteit, m'n lieve schat
is duidelijk voelen DAT...
je altijd bij ons bent
zo voelbaar om ons heen
nee, lieve meid, je bent niet "dood"
maar een Eternal Flame

— Helen