Overlijdensgedicht: ‘Steeds weer de herfst’
Steeds weer de herfst
steeds weer het bederf
Je leeft, maar onontkoombaar
dat je steeds weer sterft
Maar het moet
mens ben je
mens van vlees en bloed
Zeker, het wordt weer
lente, weer zomer
alles begint weer opnieuw
Maar sterven is sterven
en eens sterf je voorgoed
Meer overlijdensgedichten
Zijn ogen kijken ons niet meer aan
Zijn ogen kijken ons niet meer aan
zijn arm zwaait ons niet meer uit
hij is nu van ons heengegaan
ook al zien wij hem niet meer
zijn stem horen wij, steeds weer
voor hem nooit meer zorg en pijn
hij blijft in onze gedachten
hij zal voor altijd bij ons zijn
Intens verdrietig om wat niet meer is
Intens verdrietig om wat niet meer is
En nooit meer zal zijn
Dankbaar voor wat was
En altijd zal blijven
— ingezonden door Mildred van Dun
Ergens onaantastbaar ver
Ergens onaantastbaar ver
schittert dierbaar een lieve kleine ster
deze zal heel goed weten dat wij nooit
vergeten
Schitter maar lieve ster en straal maar zacht
zoals een mooi sterretje behoort tot de nacht
De ene keer laat je een traan
De ene keer laat je een traan van verdriet
De andere keer een traan van blijdschap
Vandaag is het een traan van blijdschap
Omdat jij het levenslicht ziet
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht