Overlijdensgedicht: ‘Steeds weer de herfst’
Steeds weer de herfst
steeds weer het bederf
Je leeft, maar onontkoombaar
dat je steeds weer sterft
Maar het moet
mens ben je
mens van vlees en bloed
Zeker, het wordt weer
lente, weer zomer
alles begint weer opnieuw
Maar sterven is sterven
en eens sterf je voorgoed
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Haar sterven is zo moeilijk te verwerken
Haar leven was ons zoveel waard
Zij was een van de stille, geestelijk sterken
Die iedereen, alleen zichzelf niet spaart
Het is alweer een jaar geleden
wij hier, jij daar
verdriet wordt steeds meer gemis
maar de vraag blijft waarom het zo is
Menigeen klopte aan jouw deur
altijd deed je open
maar ik mocht zonder kloppen binnenlopen
Nu klop ik keer op keer
maar jij doet niet meer open
Kon ik nog maar even zoals toen
zomaar bij je binnenlopen
Leeg is opeens je bed
De strijd is gestreden
Verlost van alle pijn
Die je hebt geleden