Overlijdensgedicht: ‘Ik open mijn ogen en zoek jouw gezicht’
Ik open mijn ogen en zoek jouw gezicht
Wat ik ook doe het is nu zonder jou
Ik heb geen gevoel en bijna niets waarvan ik
hou
Ik mis mijn hart, je nam het met je mee
Alles is anders, niets is compleet
Want niemand doet wat jij me deed
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Altijd stond je in ons midden
veel hebben we gelachen
ook wel eens gehuild
je hebt nu de aarde
voor de hemel geruild
Sterretjes zijn gaatjes in het heelal
waardoor je spatjes paradijs ziet
aan dit sprookje klampen wij onze hoop
want misschien ben je wel
minder dood dan wij denken
en kijk je door een gaatje
zorgzaam naar beneden
— Hans Bartels; ingezonden door Carool Perrée
De laatste dagen van het einde
dan wordt de grote wereld klein
is plotseling alles onbeduidend
tot het laatste beetje pijn
Wat wij zo belangrijk vinden
verliest zijn glans, verliest zijn zin
maar achter die gesloten ogen
glanst een heel groot begin
Een lief klein kindje
kwam ter wereld, teer en bloot
Helaas overleed ons zoontje
bij 24 weken in de moederschoot
— ingezonden door Nicole van Bergeijk